Productietechniek en Pashley
!

Pashmina sjaals zijn van de hoogste kwaliteit gemaakt van de wol van de pashmina geit uit Kashmir, India. Deze wol haren zijn gebruikt sinds duizenden jaren om de hoogste kwaliteit van shawls, de zo genoemde Pashminas te maken. Kasjmier of Kashmir shawls zijn van een zeer zachte stof gemaakt van de wol van de Cashmere geit.

Kashmir en sjaals van PAISLEY design

Sjaals van Paisley ontwerp werden in de mode meer dan bijna 100 jaar geleden, van rond 1780 tot de jaren 1870. Gedurende deze tijd miljoenen mensen werd werk verschaft en er werd geweven, geborduurd en gedrukt in Kashmir, Perzië, India, Rusland, de VS en Europa, in Frankrijk Parijs en natuurlijk in Paisley zelf. Het was de geweven Kasjmir sjaals die de meeste indruk maakte, en al snel begonnen Europese fabrikanten ze te kopiëren. Shawls geproduceerd in Paisley bleven echter van de beste kwaliteit en de naam voor de shawl werd synoniem met de plaats van productie.

Waar komt de naam “shawl” vandaan?

Shawls zijn geweven in Kasjmir sinds ongeveer de elfde eeuw, maar de industrie de productie van wat wij noemen een Kashmir shawl wordt verondersteld te zijn begonnen in de vijftiende en zestiende eeuw. Tijdens de vijftiende eeuw werd de Perzische taal vervangen door Sanskriet als de officiële taal. 'Sjaal' is afgeleid van het Perzische woord “shal”, dat duidt op een klasse van geweven stof in plaats van geweven stof voor bijvoorbeeld een blouse of een jurk.

De “Mughals” en de shawl

De Mughals, die van origine woonden op de grote Centraal-Aziatische steppe, veroverden Kasjmir in 1586. Onder hun heerschappij bloeide de kunst en de sjaal-industrie groeide. Wevers kwamen uit Oost-Turkistan, waar het type van weven later werd gebruikt voor Kasjmir sjaals. Deze werden meestal cadeau gedaan als prestigieuze geschenken, en men kan duidelijk zien de eer waarin zij werden gehouden door te kijken naar miniaturen van de periode, waar de trotse eigenaar is gezien het dragen van een dergelijk accessoire. Vanaf ongeveer 1775 werden de Kasjmir sjaals meegenomen door reizigers, ontdekkingsreizigers, militairen en leden van de Oost-Indische Compagnie. Ooit kreeg een Franse bruid Charlotte Carpentier een Kashmir sjaal gegeven in 1797 voor haar uitzet. Deze shawl had 50 guineas gekost (ongeveer 75 euro), een enorm kapitaal in die tijd.

Ontwikkeling van het motief
Een van de eerste ontwerpen op Kashmir zeventiende en achttiende eeuw shawls was een enkele bloeiende plant, compleet met wortels, geïnspireerd door Engels kruiden. Dit ontwerp werd gaandeweg ontwikkeld tot een rechtopstaande spray van bloemen, en rond 1800 werd de gestileerde kegelvormige motief bekend staat als de boteh, die we nu de neiging om de Paisley blad te noemen. De vorm van het motief veranderde in de afgelopen decennia.

Dit Pashley blad was een vruchtbaarheidssymbool. Want het patroon kan teruggevoerd worden naar de wortelvorming van de dadelpalm. Deze palm gaf eten, drinken, kleding (geweven vezels) en onderdak.

Productie Methoden

Tegen het midden van de negentiende eeuw was de vraag naar shawls enorm en kon aan de vraag niet worden voldaan. Er werden nieuwe productie methoden bedacht: de shawl werd uitbesteed aan verschillende gezinnen die allemaal een stukje weefden. Deze stukjes werden dan later als patchwork weer aan elkaar genaaid. Dit scheelde maanden ten opzichte van de traditionele manier van weven. Een andere nog snellere methode om de productie te verhogen was om de shawl te borduren, hetzij gedeeltelijk deze techniek te combineren met geweven sjaals of volledig borduren ..

De Europese fabrikanten waren niet traag om het potentieel van de sjaal markt te realiseren, met Groot-Brittannië voorop. Zowel in Edinburgh in 1790 en in Norwich in 1792, begon met de productie van Kashmir shawls met hand weefgetouwen. Paisley volgde in 1805. Paisley bleek een trouw aanhanger van het handgeweven productieproces. Vanaf 1812 gebruikte de stad Paisley vijf verschillende kleuren garens, in plaats van slechts twee kleuren, indigo en meekrap.

Verschillen tussen Kashmir en de Europese Sjaals

De twee fundamentele verschillen tussen Kasjmir sjaals en hun navolgers zijn van het type doek en de weef methode. De Kashmir sjaals worden geweven uit haar, waren lichter en glad met een natuurlijke glans, terwijl de Europese shawls, tot het einde van de jaren 1830, werden geweven uit zijde of wol waardoor ze veel zwaarder en minder fijn aanvoelden.

Methoden van weven waren ook heel anders in Kashmir en Europa. In Kasjmir werden de sjaals geweven in het “twill wandtapijt techniek”, die vergelijkbaar is met het weven van een tapijt.

Het Einde van de shawl in de 19e eeuw

Een combinatie van gebeurtenissen leidden tot het verval van de populariteit van de sjaal in de vroege jaren 1870. De Frans-Pruisische oorlog van 1870-1871 stopte de export van sjaals van Kashmir naar Frankrijk, wat resulteerde in de ineenstorting van de industrie.

Shawls opnieuw in de mode

Vandaag de dag zijn de shawls weer helemaal in de mode. De shawls worden gebruikt als accessoire bij de kleding en als bescherming tegen de kou.